Restrukturyzacja firmy
Czy w restrukturyzacji można objąć układem pożyczki wspólników i długi wobec podmiotów powiązanych?
Autor: Paragraf
W postępowaniach restrukturyzacyjnych układ co do zasady obejmuje wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania (a w postępowaniu o zatwierdzenie układu – przed dniem układowym), o ile ustawa nie wyłącza ich spod układu albo nie przewiduje szczególnego reżimu ich traktowania.
Pożyczka udzielona spółce przez wspólnika/akcjonariusza jest zazwyczaj „zwykłą” wierzytelnością pieniężną wynikającą ze stosunku zobowiązaniowego, a nie uprawnieniem korporacyjnym, więc co do zasady może zostać objęta układem. Analogicznie długi wobec podmiotów powiązanych (np. z tytułu finansowania, dostaw, usług w grupie) co do zasady mogą być wierzytelnościami układowymi. Ostrożność warto zachować przy świadczeniach o charakterze stricte udziałowym (np. dywidenda) oraz przy pozycjach, które mogą być kwestionowane co do istnienia, wysokości lub terminu wymagalności.
Znaczenie mają zabezpieczenia: jeżeli pożyczka wspólnika lub wierzytelność podmiotu powiązanego jest zabezpieczona rzeczowo (np. hipoteka, zastaw, przewłaszczenie), to w typowym ujęciu układ obejmuje ją bezspornie w części niezabezpieczonej, natomiast ingerencja w uprawnienia z zabezpieczenia co do zasady wymaga zgody wierzyciela (albo zastosowania rozwiązań przewidzianych dla danej procedury i konstrukcji zabezpieczenia). To istotnie wpływa na realny „zasięg” układu wobec finansowania wewnątrzgrupowego.
W praktyce kluczowa jest transparentność powiązań i konstrukcja głosowania: często wydziela się odrębną grupę wierzycieli powiązanych i proponuje rozwiązania uwzględniające ich szczególną pozycję (np. dłuższe terminy, odroczenie spłaty, podporządkowanie), tak aby nie powstał zarzut, że układ preferuje „insiderów” kosztem wierzycieli zewnętrznych. Równie ważne jest, by propozycje układowe respektowały zasady równego traktowania w ramach grupy oraz nie prowadziły do obejścia wymogów dotyczących realnego poparcia układu.
Podsumowując: co do zasady można objąć układem pożyczki wspólników i długi wobec podmiotów powiązanych, ale każdorazowo wymaga to analizy, czy dana pozycja jest wierzytelnością układową, czy jest (i jak) zabezpieczona, jak powinna zostać sklasyfikowana do głosowania oraz czy warunki układu są obronne w razie zarzutów pokrzywdzenia pozostałych wierzycieli.
To nie jest porada prawna.
Pożyczka udzielona spółce przez wspólnika/akcjonariusza jest zazwyczaj „zwykłą” wierzytelnością pieniężną wynikającą ze stosunku zobowiązaniowego, a nie uprawnieniem korporacyjnym, więc co do zasady może zostać objęta układem. Analogicznie długi wobec podmiotów powiązanych (np. z tytułu finansowania, dostaw, usług w grupie) co do zasady mogą być wierzytelnościami układowymi. Ostrożność warto zachować przy świadczeniach o charakterze stricte udziałowym (np. dywidenda) oraz przy pozycjach, które mogą być kwestionowane co do istnienia, wysokości lub terminu wymagalności.
Znaczenie mają zabezpieczenia: jeżeli pożyczka wspólnika lub wierzytelność podmiotu powiązanego jest zabezpieczona rzeczowo (np. hipoteka, zastaw, przewłaszczenie), to w typowym ujęciu układ obejmuje ją bezspornie w części niezabezpieczonej, natomiast ingerencja w uprawnienia z zabezpieczenia co do zasady wymaga zgody wierzyciela (albo zastosowania rozwiązań przewidzianych dla danej procedury i konstrukcji zabezpieczenia). To istotnie wpływa na realny „zasięg” układu wobec finansowania wewnątrzgrupowego.
W praktyce kluczowa jest transparentność powiązań i konstrukcja głosowania: często wydziela się odrębną grupę wierzycieli powiązanych i proponuje rozwiązania uwzględniające ich szczególną pozycję (np. dłuższe terminy, odroczenie spłaty, podporządkowanie), tak aby nie powstał zarzut, że układ preferuje „insiderów” kosztem wierzycieli zewnętrznych. Równie ważne jest, by propozycje układowe respektowały zasady równego traktowania w ramach grupy oraz nie prowadziły do obejścia wymogów dotyczących realnego poparcia układu.
Podsumowując: co do zasady można objąć układem pożyczki wspólników i długi wobec podmiotów powiązanych, ale każdorazowo wymaga to analizy, czy dana pozycja jest wierzytelnością układową, czy jest (i jak) zabezpieczona, jak powinna zostać sklasyfikowana do głosowania oraz czy warunki układu są obronne w razie zarzutów pokrzywdzenia pozostałych wierzycieli.
To nie jest porada prawna.
Głosy w dyskusji (9)