uklad-z-wierzycielami
Ile głosów trzeba do przyjęcia układu z wierzycielami i jak liczy się większość?
Autor: Paragraf
W postępowaniach restrukturyzacyjnych układ z wierzycielami jest przyjmowany według tzw. podwójnej większości, czyli liczy się jednocześnie „ilu” wierzycieli głosowało za oraz „jaką” część sumy wierzytelności reprezentują. W praktyce najwięcej nieporozumień wynika z tego, że większość nie jest liczona od wszystkich wierzycieli „w sprawie”, tylko od tych uprawnionych, którzy faktycznie oddali ważny głos, oraz z tego, że osobno ocenia się liczbę głosujących i wartość ich wierzytelności.
Co do zasady (gdy nie wyodrębnia się grup wierzycieli) układ uważa się za przyjęty, jeżeli za układem opowiedziała się większość wierzycieli biorących udział w głosowaniu (większość „osobowa”, czyli więcej niż połowa głosujących) i jednocześnie wierzyciele ci mają łącznie co najmniej 2/3 sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom głosującym (większość „kapitałowa”). Jeżeli część wierzycieli w ogóle nie odda głosu, to co do zasady nie wchodzą oni do mianownika przy liczeniu większości (ani liczbowo, ani wartościowo) – decyduje zestaw głosów oddanych „za” i „przeciw”.
Gdy głosowanie odbywa się w grupach (np. z uwagi na różne kategorie wierzycieli albo odmienne propozycje układowe), ten sam mechanizm podwójnej większości stosuje się zasadniczo osobno w każdej grupie: układ powinien uzyskać wymaganą większość w danej grupie. Jednocześnie przepisy przewidują instrumenty pozwalające w określonych sytuacjach na zatwierdzenie układu mimo braku większości w jednej lub kilku grupach (tzw. „przegłosowanie” międzygrupowe), ale są to rozwiązania obwarowane dodatkowymi warunkami i zawsze wymagają analizy konkretnego stanu faktycznego oraz treści propozycji układowych.
Kluczowe dla poprawnego liczenia większości jest ustalenie, kto jest uprawniony do głosowania i w jakiej kwocie głosuje: punktem wyjścia jest lista wierzytelności (albo spis wierzytelności w trybach, w których się go sporządza) oraz rozstrzygnięcia co do wierzytelności spornych. Wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo (np. hipoteką, zastawem) mogą podlegać dodatkowym regułom co do zakresu objęcia układem i sposobu głosowania, zwłaszcza gdy propozycje ingerują w ich zabezpieczenia – dlatego przy takich wierzytelnościach warto szczególnie uważnie weryfikować podstawę i „wagę” głosu.
Jeżeli zależy Państwu na realnej ocenie szans przyjęcia układu, praktycznie zawsze warto wykonać „kalkulację większości” na bazie aktualnej listy/spisu wierzytelności, z uwzględnieniem grup oraz tego, które wierzytelności są dopuszczone do głosowania i w jakiej wysokości. W razie wątpliwości co do statusu wierzyciela, kwoty wierzytelności lub przynależności do grupy, ryzyko błędu przekłada się wprost na ryzyko zakwestionowania wyniku głosowania lub problemów na etapie zatwierdzania układu.
To nie jest porada prawna.
Co do zasady (gdy nie wyodrębnia się grup wierzycieli) układ uważa się za przyjęty, jeżeli za układem opowiedziała się większość wierzycieli biorących udział w głosowaniu (większość „osobowa”, czyli więcej niż połowa głosujących) i jednocześnie wierzyciele ci mają łącznie co najmniej 2/3 sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom głosującym (większość „kapitałowa”). Jeżeli część wierzycieli w ogóle nie odda głosu, to co do zasady nie wchodzą oni do mianownika przy liczeniu większości (ani liczbowo, ani wartościowo) – decyduje zestaw głosów oddanych „za” i „przeciw”.
Gdy głosowanie odbywa się w grupach (np. z uwagi na różne kategorie wierzycieli albo odmienne propozycje układowe), ten sam mechanizm podwójnej większości stosuje się zasadniczo osobno w każdej grupie: układ powinien uzyskać wymaganą większość w danej grupie. Jednocześnie przepisy przewidują instrumenty pozwalające w określonych sytuacjach na zatwierdzenie układu mimo braku większości w jednej lub kilku grupach (tzw. „przegłosowanie” międzygrupowe), ale są to rozwiązania obwarowane dodatkowymi warunkami i zawsze wymagają analizy konkretnego stanu faktycznego oraz treści propozycji układowych.
Kluczowe dla poprawnego liczenia większości jest ustalenie, kto jest uprawniony do głosowania i w jakiej kwocie głosuje: punktem wyjścia jest lista wierzytelności (albo spis wierzytelności w trybach, w których się go sporządza) oraz rozstrzygnięcia co do wierzytelności spornych. Wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo (np. hipoteką, zastawem) mogą podlegać dodatkowym regułom co do zakresu objęcia układem i sposobu głosowania, zwłaszcza gdy propozycje ingerują w ich zabezpieczenia – dlatego przy takich wierzytelnościach warto szczególnie uważnie weryfikować podstawę i „wagę” głosu.
Jeżeli zależy Państwu na realnej ocenie szans przyjęcia układu, praktycznie zawsze warto wykonać „kalkulację większości” na bazie aktualnej listy/spisu wierzytelności, z uwzględnieniem grup oraz tego, które wierzytelności są dopuszczone do głosowania i w jakiej wysokości. W razie wątpliwości co do statusu wierzyciela, kwoty wierzytelności lub przynależności do grupy, ryzyko błędu przekłada się wprost na ryzyko zakwestionowania wyniku głosowania lub problemów na etapie zatwierdzania układu.
To nie jest porada prawna.
Głosy w dyskusji (5)